• Effe bijkletsen met..... Rudy van Hoek

    27 mei 2024 Beheerder
  • (Bij de laatste thuiswedstrijd van Gilze tegen Zwaluw VFC stond er een bijkletspraatje met good-old Rudy van Hoek in het programmaboekje.) 

    Roerig, zo kun je het seizoen van onze hoofdmacht tot op heden betitelen. Heroïsche potten worden afgewisseld met ietwat mindere dagen, wisseling van de wacht op de trainersstoel, zulke brede dugouts dat je ze haast gaat verwarren met de tribune, de harde strijd tegen lijfsbehoud, enzovoort. Veelbesproken.

    Ook veel besproken is de terugkeer van verloren zoon Rudy van Hoek in de hoofdmacht. Op 29-jarige leeftijd gaf Rudy aan zijn drukke leven buiten het voetbal moeilijk te kunnen combineren met een plaats als selectiespeler. Maar op 33-jarige leeftijd is het toch weer gaan kriebelen. Gilze 4 moest zijn doelpuntenmachine afstaan, maar die mannen snappen de term clubbelang als geen ander, een compliment waardig.

    Waarom de vraag of Rudy oren had naar een rentree? wat brengt hij mee? De jonge, talentvolle groep van Gilze kan volgens hem in deze fase bepaalde impulsen goed gebruiken. Ervaring, wat gif op bepaalde momenten en zijn neusje voor de goal. Precies dat lijkt zijn comeback wel te bewerkstelligen want doelpunt nummer 100 en 101 in Gilze 1 staan inmiddels op de teller. Komt Rudy binnen de lijnen dan gebeurt er altijd wel wat zo lijkt.

    Ervaringen, opgedaan als jeugdspeler bij NAC (in een sterke lichting met oa Gudelj en Schalk), bij toenmalig hoofdklasser Baronie en natuurlijk in zijn eerdere jaren bij Gilze, neemt hij mee in zijn spel. Dreigend en doelgericht, maar ook druk coachend probeert hij het team te helpen.

    De hulpvraag werd een tijdje geleden in de week gelegd en bezorgde Rudy wel wat hoofdbrekers. Want terugkeren heeft ook een weerslag op het gezinsleven en zijn leven als zelfstandige Hovenier. Het idee dat Rudy een hele zondag van huis is om te gaan voetballen, daarvoor liep het thuisfront nog niet erg warm. Het idee dat de groter wordende stapel was op Rudy zijn wasbordje met 2x trainen per week mogelijk weer zou krimpen dan weer wel.
    Rudy zelf heeft het ook wel overwogen. Na het in eerste instantie nog te hebben afgehouden kwam de concrete vraag om tegen Beek Vooruit het team wegens oa personele problemen te versterken. Het verliep voorspoedig en zowel team als speler zagen mogelijkheden om het eenmalige karakter om te zetten in een verblijf tot in ieder geval einde seizoen.

    Rudy geeft aan ook zeker begrip te hebben voor criticasters. Want zijn terugkeer gaat ten koste van andere spelers, mogelijk ook van spelers die al een tijdje op de deur kloppen bij het eerste team en dat kan natuurlijk frustratie in de hand werken. Daarom heeft hij zelf ook vooraf de groep gepolst naar het draagvlak. Toen dat er bleek te zijn was zijn (tijdelijke) terugkeer een feit. Doel is om Gilze in de 2e klasse te houden en verenigingsman als hij is wil hij hierin helpen. In één seizoen met beide broers op het veld staan (Oudste telg Michel speelt in ut vierde) leek Rudy toch ook wel erg speciaal. Jongste broer Remco is inmiddels een veteraan in het eerste team te noemen.

    De VV Gilze leeft in het dorp. Rudy geniet van de springlevende club en is trots op de grote supportersschare die in zowel uit- als thuiswedstrijden langs de lijn te vinden is. Zo’n club verdient een eerste wat op een mooi hoog niveau speelt. Dat het anders kan heeft Rudy ook gezien. Zo is Baronie een mooie, roemruchte club, maar deze leeft voor geen millimeter in verhouding tot VV Gilze. De positieve geluiden klinken hem als muziek in de oren en die muziek kan nooit hard genoeg staan!

    In de jaren dat Rudy in de lagere elftallen de netten aan flarden schoot is het selectie-voetbal wel veranderd. Hiërarchie en acceptatie zijn minder nadrukkelijk aanwezig. Een corrigerende schop, zoals Rudy zelf nog wel eens ontving van de voorzitter of ene Paul (redactie heeft nog navraag gedaan maar kon niemand vinden die voldoet aan dit signalement én met deze naam), is er nu nog amper bij. Maar dat er een technisch vaardige, fitte en zeer talentvolle groep staat was hem meteen duidelijk. Dit seizoen blijft hij sowieso zijn wedstrijden spelen in het eerste en daarna zien we weer verder.

    Tegen JEKA pikte hij toch weer een goaltje mee om uiteindelijk een zwaarbevochten 3-3 op het bord te plaatsen. Bij het schrijven van dit stukje staat de do-or-die wedstrijd tegen Victoria Zoveelentwintig voor de deur. Hopelijk kan Gilze daar de laatste horde nemen en zich naar lijfsbehoud spelen, met Rudy in de gelederen. Mocht je dit lezen en denken, verrek dat was vorige week, dan heb je wat gemist !

    Rudy, bedankt voor de mooie avond buurten over voetbal, blijft het mooiste spelletje wat er is !

     

    Josti