• Effe bijkletsen met Anja Oprins

    29 dec 2019 Beheerder
  • Het is zaterdagmorgen 14 december dat we zomaar wat bijkletsen met Anja Oprins. Er is volop bedrijvigheid op het Gilzer sportpark. Een bomvolle parkeerplaats. De VV Gilze pupillen, maar ook die van B.V.O's, zijn druk in de weer om er voor hun team een goed resultaat uit te slepen. Scheidsrechters doen hun uiterste best om geen van de partijen tekort te doen. Spelers en publiek worden, naast voetbal met passie, ook getrakteerd op stevige regenbuien. Gaande de morgen neemt de zon de regie weer voor even over. Een voetbaldag in een echte herfstsfeer.

    Ook in de kantine is het een drukte van belang. In die gezellige drukte vindt ons praatje plaats met Anja Oprins. We geven haar meteen het woord om wat meer over zichzelf te vertellen. Anja: “Mijn eerste levenslicht zag ik in Breda en wel op 30 oktober 1974. Aan Breda heb ik geen herinnering. M.a.w. ik ben een echte Gilse en ben daar nog trots op ook. Na jaren in de Oranjestraat te hebben gewoond ben ik in 2014 verhuisd naar Den Dries. Ik woon daar met pa en ma op nummer 9. Heb dus gekozen voor de goedkope variant. Verder heb ik geen boers of zussen waar ik bijvoorbeeld eens een pittige ruzie mee kan uitvechten. Maar zo met z'n drietjes stellen wij het prima. Ik heb een full time baan bij de gemeente Goirle. Kort gezegd bestaat mijn werk uit het digitaliseren van alle binnenkomende stukken in een zaaksysteem. De naam hiervan is, Inproces. Met verder nog wat aanvullende taken heb ik een job die prima bij me past. Niet minder van belang. Ik doe mijn werk in een prettige en collegiale omgeving.” Zo opent Anja.

    Dan VV Gilze waar je jezelf zo bij betrokken voelt. Anja: “Dat kun je wel stellen ja. Ik breng hier veel tijd door. Een chaletje, hier op het sportpark voor Anja Oprins, is nog niet zo'n zot idee. Toch nog maar eens even over nadenken.” Zo fantaseert Anja.  Anja jouw voetbalverleden of moet ik zeggen voetbalcarrière? “Nee  joh, geen carrière. Voetbal is voor mij een liefhebberij. Ge hoort ergens bij. Je doet mee. En zo mogelijk wil ik ook iets voor de club betekenen. Daar gaat het mij om. Carrière, kom nou”. Zo zegt Anja lachend. “Voor zover ik me kan herinneren ben ik in 1988  lid geworden van de v.v.Gilze. Het is zo'n tijd geleden. Laat ik maar beginnen bij het moment dat ik Leonie van der Griend opvolgde als keepster van het meidenteam. Mijn sterkste punt was en is nog steeds het lijnkeepen. Met het uitkomen heb ik heel wat meer moeite. Daarmee breng ik mijn verdedigsters te vaak in de problemen. Deze Anja kiest meestal voor een veilige positie tussen de palen. Terug naar mijn voetbalverleden. Het meidenvoetbal in Gilze is even ter ziele geweest. In die periode, van vijf jaar, heb ik mijn voetbalplezier gezocht in Chaam en later in Riel. In 2005 meldde ik me weer bij mijn v.v.Gilze. Dat werd meteen ook een prachtseizoen. Zonder ook maar één wedstrijd te verliezen werden we uit tegen Brabantia kampioen. Hierdoor promoveerde we naar de derde klasse. Trots was ik op het stoppen van een strafschop in deze wedstrijd. Op dit moment ben ik nog steeds keepster en wel in het team van dames 30+.” Genoeg over jouw voetbalverleden.

    Een feestje bouwen. Dat kun je ook wel overlaten aan de meidenteams.  Toch Anja? “ Zeker, geen voetbal zonder feestje. Uiting geven aan je teamgevoel. Eens effe lekker 'los' gaan dat is de meiden van de v.v.Gilze wel toevertrouwd. Daar zijn veel, misschien wel teveel voorbeelden van. Weekendjes weg die zijn gevaarlijk bij de meidenteams. Om eens wat te noemen een weekendje naar het Zuid-Limburgse Klimmen. Van daaruit stappen in Valkenburg.” Wat voor gekkigheid hebben jullie daar uitgehaald?  “ Gekkigheid, ikke nie hè. Ik hou daar niet zo van. Al die andere meiden, die zeker wel. In het huisje waar we verbleven gingen de stoelen en de tafels aan de kant. Zeep op de vloer en glijden maar. D'n ene naar d'n andere buikschuiver. Een variant hierop is het gebruik van yoghurt i.p.v. zeep. Het fenomeen ontgroening heeft ook in het meidenvoetbal zijn intrede gedaan. Ook daar komt blijkbaar de nodige yoghurt aan te pas.” Zo zegt Anja met de van haar bekende pretoogjes.

    Ook in het leven van Anja zal er wel eens een en ander zijn voorgevallen waar ze liever niet aan terugdenkt. “Zeker, ook ik blijf niet gespaard van tegenvallers. Maar ik ben wel van, 'niet bij de pakken neerzitten'. Bij gelegenheid van het 25 jarig bestaan van de supportersclub werd een toernooi georganiseerd. Zo als gebruikelijk was ook Anja hier van de partij. Achteraf had ik er beter weg kunnen blijven. Ik hield hier in mijn enthousiasme een gebroken enkel en afgescheurde enkelbanden aan over. De medici hielden me voor: “Jammer voor jou Anja, maar voetballen, is voor jou einde verhaal.” “Dat zullen we dan nog wel eens zien flitste door mijn hoofd. Het werd inderdaad een lange revalidatie. Maar zie, Anja staat weer tussen de palen om het doel van dames 30+ te verdedigen.”

    Anja het is nog maar kort geleden dat jij  niet meer werd gesignaleerd in Gilze. Wat was er aan de hand? “Inderdaad ik dacht, ik laat Gilze even voor wat het is en ga eens lekker op vakantie. Een singlereis naar het zuidelijke deel van Afrika. In een kleine 3 weken kwamen we met ons gezelschap van 18 personen in drie landen. t.w. Namibië Zimbabwe en Botswana. We reden er o.a. in een open jeep door een wildpark. En wat zag Anja daar? Jawel the big five. Effe zegge welke dat ook al weer zijn? D'n olifant, de neushoorn, d'n buffel de leeuw en jawel het luipaard. Ik heb weer eens wat andere mensen leren kennen. Nog maar kort geleden zijn we met ons reisgezelschap weer even bij elkaar geweest in Utrecht. Ik heb met deze reis een geweldige ervaring achter de rug.” Zo zegt Anja nog nagenietend.

    Er zal vast ook wel eens iets zijn wat je teleurstelt of waar je verdrietig van wordt. “Zeker, waar ik verdrietig en soms ook wel boos om kan worden is als ik van het kasje naar de muur, en weer terug wordt gestuurd. We maken dat allemaal wel eens mee. Die zegt sus en die zegt zo. Doar motte bij Anja nie mee aankomen. Da gao effe goed. Maar dan heb ik unne boksbal nodig om eens effe tegenaan te knallen. Een dartbord zou ook kunnen. Een dartbord waar de pijlen dan heel hard binnenkomen. Kendu dè”? Zo verduidelijkt Anja haar grenzen. Geen behoefte aan spellekes dus. Jouw vrije tijd Anja? “Oei, veel van die vrije tijd gaat toch naar de v.v.Gilze. Maar even los daarvan. Tweemaal per week besteed ik aan fitness. Zowel binnen als buiten. En jawel, ook ik heb een seizoenkaart van het zo geliefde NAC. De grootste voetbalfamilie van heel Nederland. Nergens zien we het gebeuren. Vaak belabberd voetbal en toch volle tribunes. Allemaal mensen die het snappen. Ge mot nie gaon lopen als het effe minder gao. De ommekeer komt echt weer wel een keer. Geduld is ons motto.” Zo zegt een overtuigde NAC supportster.

    Nog effe terug naar VV Gilze. Jij gaf al aan een chaletje op het sportpark wel te zien zitten. Dat figuurlijke chaletje geeft aan dat je veel tijd bij de VV Gilze doorbrengt. Anja: “Dat kun je wel stellen. Naast mijn rol als keepster ben ik grensrechter van het meidenteam 2. Op zaterdag ben ik te vinden op het wedstrijdsecretariaat in de bestuurskamer. Door de digitalisering is de druk daar wel wat afgenomen. Toch zijn er voldoende taken om me hier nuttig te maken. Er is niet alles mee gezegd maar vat mijn rol maar samen als die van gastvrouw. Verder maak ik deel uit van de activiteitencommissie. Het is o.a. de Sinterklaasmiddag die ik mee organiseer. Ook bij overige activiteiten ben ik vaak betrokken. Voetbal is wat ons samenbrengt. Maar er is zoveel meer waarom je deel wilt uitmaken van de v.v.Gilze. Het is 'dat' waar ik aan mee wil werken, samen vereniging zijn.”

    Hiermee kletsten we zo maar wat bij met Anja. De graag geziene vrouw binnen VV Gilze die een belangrijke bijdrage levert aan de fijne sfeer binnen de v.v.Gilze. Anja bedankt voor jouw medewerking aan ons bijkletspraatje. Tot slot voor de gehele Gilse voetbalfamilie alle goeds voor 2020. Niet in de laatste plaats een sportief en zo mogelijk ook een succesvol komend verenigingsjaar.

     

    Red. Jos van Dongen